I: 2006 Temmuzunda aşırı dozda eroinden ölen 16 yaşındaki Melis bunları bilse ne yapardı?
Eroinin 19. yüzyılın sonunda BAYER tarafından piyasaya yasal bir ilaç olarak sürülmesinden yüzyıl sonra, bugün uyuşturucu ticareti 700 milyar dolarlık küresel bir sektör. Bu topraklarda ekonominin yarısına yakını uyuşturucuyla finanse ediliyor: Cebinizdeki paranın neredeyse yarısı uyuşturucu parası. Türkiye denince dünyada ilk akla gelen şey eroin: bu, 1920-1930larda, yönetim kurullarında millî mücadele kahramanı TBMM üyelerinin bulunduğu, eroinin başkenti İstanbuldaki üç yasal eroin fabrikasından bu yana böyle.
Küresel orduların Afganistana girdiği 2001 senesinden bu yana, Afganistanda afyon üretimi 20 kat arttı; bu arada yaşadığımız topraklarda da 2001-2004 arasında 15 yaş üstü gençlerde eroin kullanımı 2 kat, ecstasy kullanımı yaklaşık 4 kat arttı. Hollanda tüm dünyadaki sentetik uyuşturucuların %80ini üretiyor. Kolombiyadaki işgücünün %10u uyuşturucu işinde çalışıyor ve Kolombiya devletinin en büyük geliri uyuşturucudan sağlanmakta. Yaşadığımız topraklarda 200 bin ağır uyuşturucu bağımlısı var ve uyuşturucuya başlama yaşı 13e düştü.

II: Bu, gerontokrasinin baskılandırdığı, kapitalizmin yalnızlaştırıp tüketim ve tükeniş manyağına çevirdiği bütün gençlerin hikâyesi&
Dünyanın dört bir yanını bombalayan küresel gaspçılar, Afganistanı yeniden afyon tarlasına dönüştürüyor, uyuşturucu üretip pazarlıyorlar. Onlar damarlardaki bombaların da sorumlusu!
Devlet-aşiret-mafya ortaklığı Susurluk, iç savaşı %52nin kanıyla yaptığı hamasetlerle sürdürürken, uyuşturucu bu topraklardan tanklarla taşınarak geçti. On yıllardan beri gençliğe nutuk çekenler, onların damarlarındaki asil kanı uyuşturucuyla dolduruyor. Bir eliyle nasihat edip, diğer eliyle ot-toz-hap satan uyuşturucu tüccarları, narkotik şovlarda torbacıları göstermelik yakalarken; bu topraklarda sokak aralarında, okul tuvaletlerinde dibine düşmüş eroin şırıngasıyla can verip gömülenlerin sayısı her geçen gün artıyor. Uyuşturucu tüccarı devlet, kendisi için tehdit gördüğü Gazi Mahallesi gibi yerlere, ABDnin siyahîlerin ve yoksulların yaşadığı semtlere yaptığı gibi, uyuşturucu sokarak saldırıyor. Beyaz ekmek paralarının yarısında beyaz ölüm bulunan ana-babalar, servetlerini uyuşturucudan kazanan iş adamlarının beyaz dünyalarına ses etmezken; beyaz ölümün sahte cennetlerine hayatlarını teslim edenler yaşadığımız dünyaya ait olamıyor ve suçlu görülüp dışlanıyor. Ana-babalar çocuklarına kötü arkadaşlardan uzak durmalarını tembih ediyor ama kötü işadamlarından, kötü polisten, kötü devletten bahsetmiyor hiç. Küresel kapitalizm sunuyor: Bu topraklarda Melislerin hikâyesi bu şekilde yazılıyor.

III: & bütün Melislerin öfkesidir!
Ölümlerle beslenen küresel katillere ve gaspçı devlete para kazandıran bu senaryoyu daha ne kadar izleyeceğiz? Sıkıcı, boğucu, aptal dediğin aslında hayat değil, hayatlarımıza saldıran sistemdir. Uyuşturucudan beslenen o gaspçıların, öldürdükleri gençleri gazete denen paçavraların 3. sayfalarında kendi timsah gözyaşlarına malzeme yapmalarını görmekten bıktık. Daha kaç Melisin uyuşturularak ölmesi gerekiyor? Uyuşturucu ticaretini yönlendirenlerin hayallerimizi Ağartılmış beyaz yalanlarının sislerine, Halis Topraklarının altına gömmelerine izin vermeyeceğiz. Henüz 16 yaşında umutsuzluğa ve yalnızlığa boğularak uyuşturucuya teslim edilmiş çocukların öfkeli ruhları, %52nin meydanlardan taşan, içine sığmayan, hayat dolu öfkesiyle buluşuyor. Haydi, öfkeni bastırmaktansa, onu açığa çıkar. Göreceksin, açığa çıkan öfke, bu sıkıcı ve aptal sistemden çok daha güçlüdür. %52nin damarlarında zehir değil, kendisini hayata aşırı dozda bağlayan öfkesi akıyor. Uysal değiliz, uyuşmuyoruz, ölmeyeceğiz, uyanık kalacağız, öfkeyle ayaklanacağız.