Türkiye'de gerçek anlamda sivil toplum henüz yok; çünkü sivil zihniyet yok. Ancak bir gün olacak; olmak zorunda kalacak. Çünkü dünya eski dünya olmadığı gibi, devletler eski devlet, milletler de eski millet değil.

Hak kavramı değişti. Bireysel haklar, devlet haklarının önüne geçti. Bizdeki devlet geleneğine çok da ters bir durum değil bu aslında. "İnsanı yaşat ki devlet yaşasın" sözü asırlar boyu kulaklarımızda çınlayan hoş bir sedadır.

Bir dönem devletler hayatın her alanına müdahale ederdi. Belki o günün şartlarında öyle gerekiyordu. Dünyadaki rüzgâr da bu fikri destekliyordu. Ancak o düşünce faşizmin devlet sistemi haline dönüşmesine neden oldu ve insanlık çok ağır bedel ödedi. İkinci Dünya Savaşı'nın kutsanmış devletleri birbirini yedi ve milyonlarca masum insan öldü. Ardından iki kutuplu dünyanın ideolojik kampları arasına sıkıştı insanlık. O efsanenin de yıkılmasıyla hak arayışları ve o taleplerin özündeki dinamizm bireye odaklandı. Aslında en insanî olan da budur. Bir sisteme, o sistemin kendi içinde ürettiği otoriteye kul köle olmaktansa; fertlerin haklarına hizmeti esas alan ve birey özgürlüklerinden güç alan devlet yapısının kurulması daha mantıkî, daha vicdanîdir.

Sivil toplumun öneminin artması, insan haklarının, tek tek ve örgütlenmeler yoluyla daha güçlü savunulabilmesini sağladı. Ne var ki Türkiye, yakasını ufunetli dönemlerin telkinlerinden kurtaramıyor. Daha açık söylemek gerekirse, bu ülkenin insanı hâlâ hak aramasını -ister şahısları adına, isterse mensup oldukları sivil toplum örgütleri adına- bilmiyorlar; bilemiyorlar. Belki de Türkiye'nin en önemli meselesi budur!

Aslında birbirine zıt iki tarz göze batıyor: Biri fazlaca cesur, fütursuz, hatta pervasız; kimi zaman da küstah sayılabilecek bir yaklaşım ve bunu genellikle kendini "sol, Kemalist, laikçi" gibi sıfatlarla tanımlayanlar sergiliyor. Elde ettikleri makamlarda kendilerine tanınan yetki sınırlarını aşabiliyorlar, "öteki" olarak yaftaladıkları insanlara kaba saba davranmayı kendilerinin tabii hakkı gibi görebiliyorlar. Diğer yaklaşım ise ürkek, ezik, yenik, hatta pısırık bir görüntü veriyor çoğu zaman. Değil yetki sınırlarını aşmak, kendisine tanınan hakların bile müdafaasını yapamayan bu kitle, genellikle "sağcı, milliyetçi-muhafazakâr" olarak tanınıyor. Ülke sevdalarına söylenecek bir söz yok maşallah; ancak çoğu kez oturdukları koltuğun hakkını vermekten kaçındıkları bir gerçek. Acı örneklerini saymaya gerek bile görmüyorum.

İşin doğrusu iki tür hak arayışı ve kullanımı da yanlış. Ne kendini rejimin aslî sahibi ilan eden insanların hoyratlığı kabul edilebilir bir tutumdur demokratik sistemlerde; ne de kendine lütfen ve tenezzülen vazife verildiğini düşünen kişilerin korkaklığı. Önemli olan, insanların hangi düşünceye sahip oldukları, hangi yaşama biçimini tercih ettikleri, hangi sosyal tabakadan geldikleri vs. değil! İnsanların kimlikleri hiç kimseyi, tabii ki devlet denen milletin organize olmuş yapısını da ilgilendirmez. Çünkü devletin varlık nedeni asayişi sağlamak, adaleti temin etmek ve dış tehditlere karşı ülkeyi korumaktır. Devletler vergi toplar; ta ki insanlara daha rahat yaşama imkânı sunabilsin. İnsanların hayatlarını kolaylaştırmak ve daha güvenli hale getirmek için kurduğu sistemin, insanları -fikir ve düşüncelerinden dolayı- esir alması düşünülemez...

EKREM DUMANLI

Aslında birbirine zıt iki tarz göze batıyor: Biri fazlaca cesur, fütursuz, hatta pervasız; kimi zaman da küstah sayılabilecek bir yaklaşım ve bunu genellikle kendini "sol, Kemalist, laikçi" gibi sıfatlarla tanımlayanlar sergiliyor. Elde ettikleri makamlarda kendilerine tanınan yetki sınırlarını aşabiliyorlar, "öteki" olarak yaftaladıkları insanlara kaba saba davranmayı kendilerinin tabii hakkı gibi görebiliyorlar. Diğer yaklaşım ise ürkek, ezik, yenik, hatta pısırık bir görüntü veriyor çoğu zaman. Değil yetki sınırlarını aşmak, kendisine tanınan hakların bile müdafaasını yapamayan bu kitle, genellikle "sağcı, milliyetçi-muhafazakâr" olarak tanınıyor. Ülke sevdalarına söylenecek bir söz yok maşallah; ancak çoğu kez oturdukları koltuğun hakkını vermekten kaçındıkları bir gerçek. Acı örneklerini saymaya gerek bile görmüyorum.

ya sen bunlara gerçekten inanıyorsan başka bir ülkede yaşıyor olmalısın

asi_lort yazan:
udrn yazan:
Aslında birbirine zıt iki tarz göze batıyor: Biri fazlaca cesur, fütursuz, hatta pervasız; kimi zaman da küstah sayılabilecek bir yaklaşım ve bunu genellikle kendini "sol, Kemalist, laikçi" gibi sıfatlarla tanımlayanlar sergiliyor. Elde ettikleri makamlarda kendilerine tanınan yetki sınırlarını aşabiliyorlar, "öteki" olarak yaftaladıkları insanlara kaba saba davranmayı kendilerinin tabii hakkı gibi görebiliyorlar. Diğer yaklaşım ise ürkek, ezik, yenik, hatta pısırık bir görüntü veriyor çoğu zaman. Değil yetki sınırlarını aşmak, kendisine tanınan hakların bile müdafaasını yapamayan bu kitle, genellikle "sağcı, milliyetçi-muhafazakâr" olarak tanınıyor. Ülke sevdalarına söylenecek bir söz yok maşallah; ancak çoğu kez oturdukları koltuğun hakkını vermekten kaçındıkları bir gerçek. Acı örneklerini saymaya gerek bile görmüyorum.

ya sen bunlara gerçekten inanıyorsan başka bir ülkede yaşıyor olmalısın

YADA SEN BU ÜLKEDE YASAYIP GÖZÜNÜN ÖNÜNÜ BİLE GÖRMÜYORSUN DEMEKTİR....


ben bu yazılanlara gerçekten inanmaktansa gözümün önünü göremeyecek kadar cahil olmayı ŞEREF kabul ederim

asi_lort yazan:
BU ARADA UDRN KARDESİM BİZİM ATISMALARIMIZ SADECE FİKİRLER DOGRULTUSUNDA BAZEN HADDİMİZDE ASSAKTA SUNU UNUTMUYASINKİ BEN SENİN FİKİRLERİNE HER ZAMAN SAYGI DUYUYORUM VE SENİ İNAN KALP SEVİYORUM VE KALP KIRMAKTAN CEKİNİRİM ÖZÜR DİLİYORUM ONUN İCİN KIRGINLIK VARSA BANA KARSI
kardeşim burada düşünceleri paylaşıyoruz kalp kırmayı değil yazışmalarda senden yada benden şahsa yönelik kalp kırıcı yada küçük düşürücü bir kelime yok bunu bizde varsa okuyanlarda görüyor o sebeple içini ferah tut ortada özrü gerektirecek bi durumda yok sen yazmaya devam et bende yazdıklarını okumaya ve yetebidiğimce cevap vermeye devam edeceğim. cevap vereceğim derken sadece muhalif olacağım diye bir şey yok ha bunuda belirteyim elbette sana katıldığım yazılarında var

Sonuçta yönetilen değil yöneten olma isteği insanoğlunun doğasında vardır ama bu arzuyu yıllardır ülkemizde baskısal bir gizli güç olarak hep hissettik. Her zaman söyledim dünde yazımda bunu vurgulamaya çalıştım.(http://www.mersin360.com/component/option,com_fireboard/Itemid,150/func,view/catid,53/id,67649/) Gençliğe çok büyük bir görev düşüyor. Hazırı yemekten üretmeyi unuttuk. Hep kutuplaştırdılar bizleri. Sorun sağ veya sol liderliği değil, asıl sorun yöneten ve yönetiyor dediğimiz yöneticileri kapsayan farklı güçlerin egemenliğini kabul etmemiz. Biz eğer bir başkaldırı, bir serzeniş yapacaksak, birilerine yeter diyeceksek bunları bilerek genç nesilimizi aydınlatmak...

Bunları tartışmak veya eleştirmek bir saldırı değildir zaten. Tartışalım arkadaşlar. Tartışalım ve doğruları bulalım. Bir yanlışımız varsada görmemizi sağlayalım...