o zamanlar ben ank daydım mahallede bi bakkal harun amca wardı dedem elimden tutar hep oraya götürdü öle ki harun amca satacaklarını kolilerden çıkarmazdıkutulardan alırdık alcaklarımızı bide ew yan taraftaydı ordan çaarırdık

bi kere dedim bastonuyla kapıya wurcam diye o ara çıkıyomuş harun amca bacana wurdu adamın ne gülmüştüm ya dedem de çok ayıp gülme diyip bıyık altından gülüyodu şimdiyse harun amca yok hasta yatağında yatıyo
