*Hayatim da ilk önce SEVMEYi öğrendim,çünkü sevdikçe kendimi hissettiğimi öğrendim. AFFETMENiN ne olduğunu anladım ve affetmenin aslında yeni insanlar kazandırdığını gördüm..
*Bir gün geçmişime baktım da PişaMANLIĞIMDAN üzülmediğimi gördüm,bunları ben yaşadım çünkü....
*Birisini HATIRLAMANIN aslında ufak bir telefon görüşmesi kadar basit olduğunu biliyorum artık!
*Aslında BANA DEĞER VEREN İNSANLARIN çok yakınımda fakat gözlerimin hep uzaklarda olduğunu anladım..
*Birisini kırdıktan sonra ÖZÜR DİLEMENİN aslında beni ben yaptığını anladım.
*SEN BENİM İÇİN ÖNEMLİSİN kelimesinin verilecek en büyük hediye olduĞunu buldum.
*Bir yerden sonra KELıMELERıN bana ifade etmediğini biliyorum.
*Sahilde yürür ve düşünürken birinin de beni DÜşÜNDÜğÜ duygusu beni sevindiriyor.
*MUTLU OLMANIN aslında bir kedinin güzel bir anini yakalamak kadar basit olduğunu anladım.
*KAÇIRDIğIM FIRSATLARIN aslında bana yeni fırsatlar yarattığını gördüm.
*Yıldızların benim için parladığını görmeyen gözlerim,gün geldi HAYATIMDAN YILDIZLARIN gömüldüğü maziyi unutması gerektiğini anladım!
*GÖZLERiN kelimelerden daha önemli olduğunu ve yalan söylemediklerini biliyorum.
*Hayatımda YANIMDA GÖRMEK istediklerimi yanımda göreceğim çünkü onların bana değer verdiklerini biliyorum.
*TELEFONUN 160 karakterine üzüntünün,mutluluğun,yıkıntının sığdığını gördüm. YASAMIN YASAMAYA DEĞER OLDUĞUNU VE İSTERSEM MUTLU OLACAĞIMI ÖĞRENDİM...
