Ya bırakırsınız pes edip herşeye bir son vererek...
Ya tükendiğinizi hissedersiniz o anlık...

Her gitmeler birşeyler götürür insandan ve katar aynı zamanda düşünce potansiyellerine bir takım manevi materyaller...

Hayrı beklerken yapılan her işte akıla şer düşerse, o zaman siler beyin kıvrımlarınızdan her umuda dönük düşüncelerinizi...

Kararlar belki anlık, belki seneliktir ama en önemlisi pişmanlığı bir kez olsun hissetmemektir.

Ufak bir zaman dilimi olan dakikaların toplamı seneleri oluşturur, seneler ise ömrü tortulaştırır. Her görünmeyen, yada görünüpte es geçilenler yüzünden kimler neleri kaybetti...

Uzun bir sefer halindeyim yolum pek düz değil, bazen dik yokuşlar, bazen ise keskin virajlar.. Her yaptığım yanlış ile omuzlarıma çöken günahlar ile yol almaya çalışıyorum. Beni rahatlatan tek yer yol boyunca, çeşmeler ve içinden akan mübarek su... O zaman ferahlar bu yürek, o zaman mecazi varlığının bir kısmını yakalar... Bazen koşarım, bazen yorgunluktan bir ağaç altında uyurum sessizce. Ama bilirim her zaman uyumayan birileri var iyi ve kötülükleriyle beraber. Aklımın kesildiği, nefesimin tükendiği, vicdanımın titrediği zamanlar koskoca ağaçlar yarılır yol verir. Haydi koş ama nefs denen iblisine izini kaybettir.

Gün gelir günlük güneşlik havada bahar esintisi ile ruhuma işleyen bir ferahlık titretir içimi...
Gün gelir kar fırtına da kaybolur giderim yolumu kaybederek...
Her günüm bir değildi elbet, olmamalıydı zaten.
Yolum uzun ve zorlu, ömrüm ise vadesi belli olmayan bir vize.
Türlü türlü dertler, farklı zorluklarla çevrili dört bir yanım, sağımda zenginliği ile keyfe keder hayat sürenlerin yüzündeki koskoca gülümsemeye karşı içlerinden gelen kahırlanma sesleri,
solumda ise çarıklarıyla tarla sürenlerin yüzündeki çizgilerine rağmen yürekten tebessüm eden huzurlu halleri...
Ben ise ortada yoluna devam etmeye çalışan bir avare, nefsim sağ taraftan ilerle diyor bana fısıldayarak, vicdanım ise soldan devam et belli mi olur belki de son adımını atarsın hayata...


Ve uzayıp giden bir yol.....
Bu yolu doğduğumdan beri yürüyorum.
Bir kısmımız daha fazladır bu yolda, bir kısmımız daha gerisinde.
Tek bir şey vardır bildiğim, o yoldan herkes ama herkes geçiyor.
Sonucunda ne olur ?
Allah bilir.......

Ben kabul ettim gitti!

etmemek mümkün mü kuzennnn seven insan neden kaçsınki

ÇEKİP GİTMEK;

KAFAMA SIKAR GİDERİM...